Του Κώστα Δημ.Χρονόπουλου
(ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ –ΣΧΟΛΙΟΓΡΑΦΟΥ)
Αδήριτη ανάγκη να (δια) χωριστούν τα σύγχρονα σιαμαία: Άνθρωπος και καναπές.
Το προσδόκιμο όριο επιβίωσης του «μορφώματος» των ΚΑΝΑΠΕΔΑΝΘΡΩΠΩΝ κοντοζυγώνει.
Είναι πλέον επιτακτική η ανάγκη αφύπνισης του ενστίκτου αυτοσυντήρησης του πολίτη, ο οποίος είναι καταδικασμένος να ζεί κάτω από ανείπωτες συνθήκες εξαθλίωσης και εξευτελισμού.
Τα πιράγχας –δικά μας και ξένα- τον κατασπαράσσουν.
Πρέπει, οφείλει να αντιδράσει, διαφορετικά θα (εξ) αφανιστεί.
Προϋπόθεση όμως η – ε π ι β ε β λ η μ έ ν η – εγχείρηση διαχωρισμού.
Ίσως μια ενδιάμεση κατάσταση /λύση θα ήταν να βγούν στους δρόμους οι ΚΑΝΑΠΕΔΑΝΘΡΩΠΟΙ , μαζί (αναγκαστικά), με τους καναπέδες τους.
Αλλά, τότε, πόσο μακριά θα (το) πάνε το ........
πράγμα, κουβαλώντας και το «βαρίδι» του καναπέ; Ομολογώντας το είχα συστήσει κάποτε – πειρ αματικά/ πιλοτικά, ως διέξοδο από την απραξία / αδράνεια / ΚΑΝΑΠΕΔΟΠΡΟΣΚΟΛΛΗΣΗ, αλλά δεν περπάτησε .
Φαίνεται ότι αποτελεί μονόδρομο το (κοινωνικό/ λαικό) «νυστέρι».
Δεν γίνεται να (αντι)δράσεις, να κινητοποιηθείς , να εναντιωθείς, να απαιτήσεις, αν δεν εγκαταλείψεις το αποχαυνωτικό βόλεμα, αν δεν απαρνηθείς τ� �ν αίσθηση της τρυφής που σου προσφέρει η (κατά)βύθιση στον καναπέ και το άκοπο πάτημα του τηλεκοντρόλ.
Επειδή ισχύει αυτό που λέμε στο χωριό (της παγκοσμιοποίησης) : firstthings first, τότε ας ξεκινήσουμε από εκεί.
Όλα τα άλλα που: Ακούμε, βλέπουμε, διαβάζουμε, γράφουμε, ή συζητάμε αναμεταξύ μας, είναι – επιεικώς – ανώφελα, άσκοπα, ατελέσφορα.
Θα έλεγα – αυστηρώς – ότι είναι και γραφικά /φαιδρά/ υποκριτικά (Σ.Σ Σε ορισμένες περ ιπτώσεις, ύποπτα, υποβολιμαία για τη δημιουργία απλώς εντυπώσεων παραπλανητικών).
Υ.Γ Ας αποφασίσουμε να πάρουμε – επιτέλους –μεγάλες, ζείδωρες αποφάσεις και ας μη συνεχίσουμε να κουβεντιάζουμε πως … «κάτι πρέπει να κάνουμε» όπως - παραδοσιακά και χαβαλετζίδικα – συνηθίζουμε να κάνουμε.
(Σ.Σ Διευκρινιστικά: Δηλαδή να το κάνουν κάποιοι άλλοι – ποιοί άραγε; - για την αφεντιά μας !.....)
Πηγή: http://kafeneio-gr.blogspot.com/
No comments:
Post a Comment